Stolica Szwecji

Stolica Szwecji - Sztokholm - ciekawostki, ceny, pogoda, oraz wiele innych informacji. Poznaj miasto Sztokholm. Miasto, stolica szwecji; Stolica szwecji, Minerał występujący w przyrodzie, odkryty w szwecji; Najwyższy szczyt szwecji; Złota moneta bita w kilku państwach niemieckich i w szwecji. Thrash metalowa 'krwawa hrabina' ze szwecji; Miasto w płd. szwecji, port wojenny nad bałtykiem; Gmina w szwecji; Ser z mleka krowiego wytwarzany w szwecji ... Sztokholm Sztokholm – największe miasto i stolica Szwecji. Siedziba rządu, parlamentu oraz rodziny królewskiej. Sztokholm jest siedzibą władz administracyjnych regionu Sztokholm. Miasto (gmina Sztokholm) zamieszkuje 825 057 osób a cały region Sztokholmu – 2 011 047[1].(wrzesień 2009) Niektórzy badacze wywodzą nazwę miasta od stock – pień, pal, belka i holme – wyspa, wysepka. Stolica Szwecji - klimat. Pierwsza refleksja: „ależ tu wieje”.W niektóre dni można odnieść wrażenie, że wiatr powinien być jednym z symboli Sztokholmu, i że jest w stanie wedrzeć ... Stolica Szwecji dotknięta epidemią koronawirusa. Liberalna strategia władz nie zdała egzaminu mk. 2020-07-03. Nie ma oczu, a jego życie było pasmem nieszczęść. „Żywy dowód na to, że ... Wybierasz się do Szwecji? Sprawdź, co warto zobaczyć. Stolica Szwecji - Sztokholm, Skania, Gotlandia z miastem Visby, Göteborg czy katedra Uppsali to największe atrakcje Szwecji. Szwecja jako światowa stolica gwałtu. Cztery zgłoszenia w jeden weekend. ... że szwedzkie miasto Malmö jest 'stolicą gwałtu' w Szwecji, a nawet w Europie. Stwierdził, iż jest znane z przyjęcia dużej liczby imigrantów, a media często określają je jako miejsce z bardzo wysoką liczbą przestępstw. Sztokholm to największe miasto i stolica Szwecji. Miasto nazywane jest „Wenecją Północy”. Mieści się tu siedziba rządu, parlamentu oraz rodziny królewskiej. Sztokholm jest zbudowany na czternastu wyspach połączonych ze sobą 53 mostami oraz lądem stałym nad zatoką Saltsjön (Morze Bałtyckie) i jeziorem Melar (szw. Mälaren) wraz z łączącą je cieśniną Norrström. Stolica Szwecji, Bruksela - 8. Stolica Belgii, Wiedeń - 9. Stolica Austrii, Madryt - 10. Stolica Hiszpanii, Unia Europejska - stolice. Share Share by Matysiak111111. Zerówka Klasa 1 Klasa 2 Klasa 3. Like. Edit Content. Embed. More. Theme. Switch template Interactives Show all. PDF Printables. Show all ... Słowacja - stolica to Bratysława, 4. Ukraina - stolica to Kijów, 5. Białoruś - stolica to Mińsk, 6. Rosja - stolica to Moskwa, 7. Litwa - stolica to Wilno i jeszczę sąsiedzi z za morza: *Szwecja - stolica to Sztokholm, * Finlandia - stolica to Helsinki, * Estonia - stolica to Talin, *Łotwa - stolica to Ryga mam nadzieję, że pomogłam ...

Alt-Hist do moda

2019.09.30 00:12 MiPiSad Alt-Hist do moda

Shalom.
Dawno temu zachciało mi się robić moda do HoI'a4. Pierwotnie miał on być o moim mieście, które rzekomo po zamachu majowym miało się odłączyć od Polski, a Piłsudski sobie zaśmieszkował, że 'takie gówno-państwo się długo nie utrzyma', nie najechał go i po czasie miasto podupadło, ale zależnie od naszych decyzji mogło powstać z gruzów i stać się światową potęgą. Pomysł pokrótce jednak uznałem za dziwny i postanowiłem zrobić moda o II wojnie światowej, gdyby Władek Waza został carem Rosji. Wtedy, żeby mieć oparcie fabularne, zacząłem pisać alt-hista.
Oto tego efekty (w tym poście jest tylko połowa całego alt-hista, bo cały w poście się nie mieści, so yeah):

Rok Pański 1611. Polski królewicz, syn Zygmunta III Wazy, Władysław Zygmunt Waza, zasiadł na carskim tronie. W tym oto momencie Warszawa ma decydujący głos w Europie Wschodniej. Nawet Tatarzy, którzy sprzymierzyli się z Turkami Osmańskimi, nie są w stanie zapewnić równowagi sił w tej części świata. Kompletna dominacja Rzeczypospolitej.
Polska szlachta widzi w Rosji potencjał do nabywania nowych posiadłości. Car Władysław wie jednak, że jeżeli nie zapewni Moskalom warunków lepszych, niż za panowania ostatnich Rurykowiczów, straci on poparcie, a następnie władzę, dlatego pozwala on polskim, litewskim i ruskim szlachcicom na nabywanie posiadłości rosyjskich, lecz zmniejsza on pańszczyznę chłopów u tych szlachciców pracujących, co zwiększa jego poparcie wśród północnoruskich chłopów i częściowo wśród bojarów.

Rok Pański 1619. Albrecht Fryderyk, władca Prus Książęcych, cierpiący na chorobę umysłową i zastępowany w swych rządach przez krewnych brandenburskich, umiera. Księstwo w Prusach, lenno Rzeczypospolitej, przechodzi w unię personalną z Elektoratem Brandenburgii z księciem brandenburskim i regentem pruskim, Janem Zygmuntem Hohenzollernem, na czele. Nie zgadza się na ten układ król polski i wielki książę litewski, Zygmunt III Waza. Grozi Hohenzollernowi zbrojną interwencją w razie nieprzekazania Prus Książęcych bezpośrednio w królewskie ręce. Zważywszy na siłę militarną Korony, Litwy oraz Moskwy pod rządami syna Zygmunta III, Władysława, książę-elektor niechętnie ustępuje Prus. Memel trafia w ręce litewskie, Królewiec - w koronne. Tak oto wypełnia się przeznaczenie Zakonu Krzyżackiego - pełna przynależność do polskiego króla.

Rok Pański 1620. Jan Zamoyski, kanclerz króla Zygmunta III nadzorujący problemy na granicy polsko-tureckiej, prosi polskiego władcę o pomoc w walkach przeciwko Osmanom. Waza przygotowuje się w tym momencie do wojny z Gustawem, królem Szwecji, i nie jest chętny do wsparcia południowych granic. Mimo to wysyła część swoich wojsk i posyła prośbę Zamoyskiego do swego syna, Władysława, który również miał brać udział w wojnie o szwedzki tron. Mołdawia zostaje obroniona, a armia rosyjska zajmuje tereny Chanatu Krymskiego. Wojnę polsko-turecką zamierza wykorzystać Gustaw Adolf, by zdobyć połączenie lądowe z Estonią i zwiększyć wpływy na Bałtyku. Szwedzi atakują rosyjską Karelię. Zygmunt i jego syn, nie chcąc walki na dwóch frontach, wysyłają Osmanom propozycję pokoju, po którym Mołdawia stanie się polskim lennem, w skład Korony wejdzie Jedysan, a część terenów Chanatu Krymskiego zostanie przyłączona do Rosji. Sułtan przystaje na tę propozycję. Traktat podpisany 8 sierpnia roku Pańskiego 1621 wchodzi w życie rok po jego podpisaniu.
Tymczasem trwa wojna północna. Wojska szwedzkie oblegają Rygę. Chcąc przezwyciężyć oblegających, rozsiana zostaje plotka, iż stan wojsk polsko-rosyjskich po wojnie z Turkami Osmańskimi jest tragiczny. Król Gustaw postanawia więc odejść spod murów ryskich i skierować się ku Moskwie, mimo iż zasadzka była przygotowana w Wilnie. Nie przeszkadza to jednak hetmanowi Gosiewskiemu. Wojska Rzeczypospolitej przeganiają Szwedów z Inflantów, zajmują Estonię, odbijają Nowogród i Karelię, a następnie kierują się ku Moskwie z odsieczą.
14 kwietnia roku Pańskiego 1623. Szwedzi zniszczyli moskiewskie mury i przeprowadzają szturm na Kreml. Car Władysław klęczy z modlitwą na ustach, w której prosi Bożą Opatrzność o zwycięstwo. Nadchodzą wojska polsko-litewskie. Rosjanie bronią się do ostatniego piechura. Wpada husaria. Pierwsza szarża, druga, trzecia... Wojska szwedzkie obracają się w pył. Lew Północy nie jest lwem. Jest ogolonym kocurem!
Armia Rzeczypospolitej i Carstwa wkracza do Finlandii, przez Alandzkie Wyspy do Sztokholmu. W szturmie ginie Gustaw Adolf, samemu dowodzący obroną szwedzkiej stolicy ze słowami Gott mit uns! na ustach. Wtem Zygmunt, król polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki i inflancki, ogłasza się królem Szwedów, Gotów i Wandalów oraz ogłasza koniec wojny północnej.
Te zwycięstwo, niezwykle krwawo opłacone, czyni z kądzielnych Jagiellonów dynastię przepotężną.

Rok Pański 1631. Po śmierci żony Zygmunta III, Konstancji, król popadł w depresję i ciężko zachorował. Ojciec przypisuje swemu drugiemu synowi, Janowi, szwedzki tron. Tron polski natomiast ma wybrać po królewskiej śmierci szlachta Res Publici. Jan i Władysław, chcąc zbliżenia do siebie tak bardzo odległych od siebie krajów, katolickiej Polski, prawosławnej Rosji i protestanckiej Szwecji, proponują unię na wzór tej zawartej przez szlachtę i Zygmunta Augusta. Szlachta polsko-litewska, oświecona wizją posiadania rosyjskich i szwedzkich ziem, przystaje na tę propozycję, jednak możnowładcy moskiewscy i szwedzcy, już nie. Obawiają się oni zbyt wielkich wpływów Warszawy oraz utraty swej kultury na rzecz kultury szlachty polskiej. Trwają rozmowy. Synowie królewscy proponują autonomię i zrównanie przywilejów szlachty polskiej, litewskiej, ruskiej, rosyjskiej i szwedzkiej. Nadal jednak się nie zgadzają. Te wymiany propozycji trwają aż do śmierci zygmuntowskiej.
30 kwietnia roku Pańskiego 1632, Zygmunt III Waza, z Bożej Łaski król Polski, Szwedów, Gotów i Wandalów, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki i inflancki, umiera.
Tak oto rozpoczyna się bezkrólewie w Rzeczypospolitej otoczonej przez dwóch braci. Niechaj szlachta wybierze jednego z nich!

Październik roku Pańskiego 1632, pola warszawskiej Woli. Szlachta z całej Rzeczypospolitej zajechała w te miejsce, by wybrać swego nowego króla. Najpoważniejszymi kandydatami na te stanowisko są synowie poprzedniego władcy, Zygmunta III - Władysław Zygmunt, car Rosji, oraz Jan Kazimierz, król Szwecji. Ojciec pokładał nadzieję w przejęciu korony Res Publici przez swego starszego syna i... Ta nadzieja się nie wypełniła. Nadanie carowi tytułu króla Rzeczypospolitej byłoby wielkim prestiżem, lecz z obawy o przyszłość demokracji szlacheckiej, którą starszy syn Zygmunta mógłby obalić armią rosyjską, elektorzy wybrali syna młodszego. Tak oto Korona Królestwa Polskiego i Wielkie Księstwo Litewskie pozostaje w rękach kądzielnych Jagiellonów, którzy również jednoczą pod sobą całe Bałtyckie Morze. Na polsko-litewski tron wybrany zostaje Jan Kazimierz, z Bożej Łaski król Polski, Szwedów, Gotów i Wandalów, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki i inflancki.
Władysław Zygmuntowicz, mimo iż wściekły na brata, nie przejmuje się odrzuceniem przez szlachtę polską. Stara się on o ekspansję zauralską oraz o potomka, który odziedziczy po nim wielkiego, rosyjskiego molocha. Obecny car nie spodziewa się nawet, cóż jego przyszłe dziecko dokona.

Luty roku Pańskiego 1633. Jan Kazimierz Waza zostaje koronowany na króla Rzeczypospolitej. W swych pacta conventa obiecuje zaciśnięcie więzów polsko-szwedzkich, rozwiązanie kłopotów z najazdami kozaków zaporoskich oraz zabezpieczenie handlu na Morzu Bałtyckim i Czarnym. W tym samym momencie carowi Władysławowi narodził się syn - wkrótce zostaje nazwany Zygmuntem Kazimierowiczem. Tereny zauralskie są kolonizowane przez rosyjskie rody kupieckie, wygnańców, zbirów, bojarów, którym odebrano majątki oraz przez wiele innych osobistości, mniej i bardziej bogate oraz wpływowe. Razem z kolonizacją terenów, które zaczynają być nazywane Syberią, postępuje podbój chanatów na południe od Uralu. Skarbiec carski, dzięki wyprawom kolonialnym i wojennym, wypełnia się.
Następne 5 lat dla Europy Środkowo-Wschodniej jest dosyć spokojne. Rosjanie, kolonizując Syberię, docierają do Leny. Zajmują Północny Kaukaz, ścierając się coraz bardziej z Turkami i Persami. Jan Kazimierz, chcąc zmniejszyć różnice między Rzeczpospolitą a Szwecją, wprowadza reformę monetarną, ustanawiając jeden pieniądz polsko-szwedzki - denar, a także zrównuje przywileje szlachty polskiej i szwedzkiej. Stara się również o rozszerzenie wpływów kościoła unickiego, lecz z miernym skutkiem. Handel na Morzu Czarnym zabezpiecza traktat odeski, gwarantujący brak podatków dla handlujących na szlaku Kaffa-Stambuł. Problem kozacki natomiast był twardym orzechem nie tyle do rozgryzienia, a nawet rozłupania. W dalszych swych rządach król Jan nie będzie miał tak wielkiego zapału do unieszkodliwienia najazdów kozackich, co nie wyjdzie mu na korzyść...

Rok Pański 1642. Książę Kurlandii i Semigalii, Jakub Kettler, prosi króla Jana II Kazimierza o wsparcie wyprawy kolonialnej. Polski lennik chciałby rozwinąć swe małe księstewko o kolonie w Ameryce i Afryce, z których polski król również mógłby czerpać korzyści. Pomysł ten zostaje wsparty. W roku Pańskim 1645 założona zostaje kolonia u ujścia Gambii, a w 1649 - powstaje Nowa Kurlandia na wyspie Tobago. Kurlandia, a co za tym idzie Rzeczpospolita, zaczyna konkurować z pomniejszymi kolonizatorami.
Tymczasem w Europie dobiega końca wojna Unii Protestanckiej z Unią Katolicką. Protestanci, którzy w roku Pańskim 1625 utracili szwedzką siłę, a następnie w roku Pańskim 1634 angielskie poparcie, zostali zepchnięci na margines polityczny, a wkrótce później - społeczny. Katolicy pod habsburskim przywództwem zdominowali Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Zapał reformatorski został zrujnowany. Król Jan Kazimierz zamierza wykorzystać ten fakt, by Szwedzi odrzucili herezje i nawrócili się na wiarę z Rzymu. Misja, mimo iż powolna, przynosi efekty. Coraz to więcej protestantów wraca do wiary katolickiej. Nie chce jednak dopuścić do tego wyższa szlachta szwedzka, będąca w dużej mierze przeciwna unii polsko-szwedzkiej. Rozsiewają oni plotkę, jakoby to polski król zamierza pozbawić całą Szwecję dziedzictwa kulturowego. Uknuty zostaje spisek, który ma zostać spełniony po śmierci wielkiego carskiego brata.
Władysław Zygmuntowicz zaczyna poważnie chorować. Sądzi, iż koniec jego rządów jest bliski. W testamencie przypisuje carską koronę swemu pierworodnemu synowi - Zygmuntowi Kazimierowiczowi. Zostaje jednak zawarty układ, w którym wplątany jest stryj następcy, Aleksy Romanow, oraz szlachta szwedzka. Stryj Zygmunta miał zostać regentem, przez co wpływy Kazimierowicza na dworze rosyjskim by się nie zwiększyły.
1 lipca roku Pańskiego 1651, Car Wszech Rosji, Władysław I Zygmuntowicz Waza, umiera.

Marzec roku Pańskiego 1652. W Sztokholmie szwedzka szlachta z Karolem Gustawem Wittelsbachem na czele zrywa unię polsko-szwedzką. Jan II Kazimierz, niezgadzający się z tą decyzją, wypowiada Szwedom wojnę. Mimo zwycięstw, po kilku miesiącach wojska polskie są wyczerpane. Wykorzystuje to Wittelsbach. Wygrywa bitwę pod Porvoo, łamiąc dominację Rzeczypospolitej w wojnie. Jan woła na pomoc rosyjskiego molocha, który nie odpowiada na polskie jęki. Szwedzi zdobywają Rygę i kierują się ku Warszawie. W osłabioną władzę wbity zostaje od południa nóż w plecy - ogłoszone zostaje powstanie kozackie pod przywództwem Bohdana Chmielnickiego, a zaraz potem wkraczają Turcy. Rzeczpospolita jest na skraju upadku.
W tym samym momencie jednak dochodzi do cudu. Syn przeszłego cara, Zygmunt, odrzucony na polityczny margines, zdobywa poparcie bogatych bojarów. Fundują mu wsparcie wojskowe. Stryj Aleksy, zaniepokojony takim obrotem spraw, postanawia siostrzeńca zlikwidować. Aczkolwiek Zygmunt ma przewagę wojskową, dzięki której również zyskuje coraz to większe poparcie bojarskie. W końcu przeprowadzony zostaje szturm na Kreml. Regent Aleksy Romanow zostaje stracony, a Zygmunt Kazimierowicz Waza zostaje koronowany na cara i wraz ze swoją koronacją ogłasza natychmiastową wyprawę do obleganej przez Szwedów Warszawy.
Armia carska dociera do Warszawy w 3 miesiące. Stolica Rzeczypospolitej jest na skraju załamania. Do Jana Kazimierza dociera informacja o przybyciu wojsk rosyjskich. Jego modły zostały wysłuchane. Wojska dowodzone przez samego cara napadają na Szwedów. Otaczający stali się otoczonymi. Karol Gustaw cudem ucieka z przedpól warszawskich. Wojenna dominacja znowu stoi po stronie Rzeczypospolitej. Połowa wojsk polskich idzie ku północy, by zakończyć polsko-szwedzki spór, natomiast druga połowa i wojsko rosyjskie - ku południu. Wojska Chmielnickiego obracają się w pył, a przeżyli Kozacy zostają wywiezieni na nowo skolonizowane tereny Carstwa. Turcy zostają zepchnięci ze stepów, a Chanat Krymski staje się lennem rosyjskim.
13 maja roku Pańskiego 1660, Jan II Kazimierz ogłasza koniec wojny Rzeczypospolitej ze Szwecją, a sam abdykuje, oddając unię polsko-szwedzką pod opiekę bratanka Zygmunta. Szlachta polska, zgadzając się na abdykację, nie zgadza się na oddanie polskiego tronu w ręce rosyjskie. Ma ona sama zdecydować, do kogo trafi. Cara Zygmunta głos szlachty polskiej jednak nie obchodzi. We wrześniu armia carska ponownie wkracza do Warszawy, a na jej czele car Zygmunt z tym oto przemówieniem do szlachty polskiej:
Polska magnaterio! Jesteście niczym innym, niż belką w oku Res Publici. Dla was złoto jest ważniejsze niż dobro Rzeczypospolitej, dla której zostaliście powołani. Wasze powołanie się nie spełnia, bo nie myślicie patrząc na mapę, tylko na denar.
Mój stryj, Jan Kazimierz, który oddał dla mnie koronę szwedzką i polską, której niestety nie mam z powodu waszego, stwierdził, iż tylko pod rządami żelaznego ramienia naród Polski, Litwy, Szwecji, Rusi Kijowskiej, Białej i Moskiewskiej mogą ze sobą żyć. Dlatego też ogłaszam się królem Polski i ktokolwiek z tutaj zebranych wypowie słowa kwestionujące tę decyzję, te słowa będą jego ostatnimi.
Nie jestem Zygmuntem Kazimierowiczem. Jestem Zygmuntem Kazimierzem. Jestem Imperatorem!
Tak oto prezentuje się początek końca wyniszczającej polskiej demokracji szlacheckiej. Nadchodzi era żelaznego ramienia.

Boże Narodzenie roku Pańskiego 1660. Zygmunt Kazimierz Waza oficjalnie zostaje uznany królem Rzeczypospolitej. Rozpoczyna się czas tzw. restauracji zygmuntowskiej. Król obniża autorytet szlachty, wydzierżawiając po części jej majątki, a następnie za złoto polsko-rosyjskie odbudowuje tereny zniszczone podczas wojny ze Szwedami i Turkami. Zniesiona zostaje pańszczyzna. Polsko-litewskie rody kupieckie dostają przywileje na kolonizację Syberii. Faworyzowany jest przez króla kościół unicki. Wkrótce później nawraca się on na greko-katolicyzm. Religia jednocząca papiestwo i patriarchat jest propagowana przez władze polsko-szwedzko-rosyjskie. Przeprowadzane są również reformy administracyjne. Od Litwy oddzielona zostaje Ruś Biała, od Korony - Ruś Kijowska, nazywana Złotą, a od Szwecji - Finlandia. Do Rusi przekazywana jest część ziem rosyjskich. Zwiększana jest autonomia. W trojgu państw rozkład siły politycznej zaczyna być rozłożony w takim samym stopniu. Denar - polsko-szwedzki pieniądz - zostaje upowszechniony również w Rosji. Zniesione zostają prawa zagrażające równości króla i sejmu, a wprowadzane są nowe, tę równość utrwalające.
Polityka zagraniczna Zygmunta IV Kazimierza jest tak pokojowa, jak tylko na to pozwalają warunki. Poprawia on relacje z władcami najważniejszych państw - z Burbonami, Habsburgami, Stuartami. Postępuje kolonizacja Karaibów, Afryki Zachodniej oraz Azji. Chanowie wielkich stepów sami postanawiają przyłączyć się do Zygmunta, bowiem wiedzą, że opór przeciwko imperatorskiej potędze jest równoznaczny z samobójstwem. Kupcy polsko-rosyjscy docierają do Chin. Stamtąd też zaczynają przywozić herbatę. Rozpowszechnia się ona u szlachty polskiej, litewskiej, ruskiej, rosyjskiej, finlandzkiej i szwedzkiej.
Czas restauracji zygmuntowskiej zostanie przez historyków nazwany również Imperatorskim Złotym Wiekiem.

Rok Pański 1699. Przez ostatnie lata panowania Imperatora Zygmunta IV Kazimierza, Europa Środkowo-Wschodnia wzrosła na potędze. Handel zbożem i innymi dobrami, które zaczęły być bardziej dostępne, przestał być urodziwy, lecz Rzeczpospolita, Rosja i Szwecja wzbogaciły się dzięki ziemiom skolonizowanym w Azji. Kurlandia, która po pewnym czasie stała się częścią Rzeczypospolitej, zdominowała Karaiby, Afrykę Zachodnią, a także Południową i zdobyła przylądek handlowy w Indiach. Aby móc taniej przewozić towary, Imperator podbił Norwegię i Islandię. Handel, dzięki któremu Imperium się bogaciło, szedł również przez Syberię. Herbata, która upowszechniła się w kulturze imperialnej, zaczęła być uprawiana przez kolonizatorów - najpierw Syberiaków, później Rosjan, Polaków, Litwinów.
Polityka Zygmunta doprowadziła do stanu, w którym praktycznie nikt nie zwracał uwagi na to, iż Rzeczpospolita, Rosja i Szwecja nadal pozostają osobnymi państwami. Zygmunt postanawia więc zjednoczyć Rzeczpospolitą, Rosję i Szwecję w jeden organ. Szlachta imperialna, popierająca w pełni Imperatora, zgadza się na ten pomysł.
W Boże Narodzenie roku Pańskiego 1700 Imperator oświadcza:
Tak, jak mój przodek kądzielny pojednał ze sobą Koronę i Litwę, tak i ja pojednuję Res Publicę, Koronę Carską i Szwedzką. I niechaj Bóg Święty, Mocny i Nieśmiertelny nas pobłogosławi.
Jeżeli Bóg jest z nami, to któż jest przeciwko nam?
Unia wileńska zostaje ratyfikowana, a powstały organ nazwany będzie Imperium Wielu Narodów.

Rok Pański 1708. Zygmunt IV Kazimierz dożywa 75 lat. W ciągu swego długiego panowania stworzył państwo potężne. Jest on niczym Kazimierz Piast czy też Ludwik Andegaweński... Wielki... Lecz niestety, tak jak oni, ma problem z męskim potomkiem, a właściwie - jego brakiem. Jego żona, Eleonora, urodziła mu wiele córek, lecz syna się od niej nie doczekał. Z rozczuleniem przypisywał w swym testamencie tron imperatorski najstarszej córce, Marii Elżbiecie. Rozczulenie nie wynikało z samego faktu przekazania władzy kobiecie, lecz z obawy o rozpad Imperium, o które troszczył się tak, jak o swe córki. Maria, by dowieść ojcu, że jego dzieło będzie przez nią utrwalane, stara się o poparcie szlachty, które z łatwością zdobywa, jak swój ojciec za czasów jego młodości.
Ojcu jednak nie chodzi po głowie myśl, że Imperium załamie się natychmiast, podczas władzy Marii. Przewiduje on upadek porównywalny z rozbiciem pełnego wina dzbana... Upadek daleki, lecz głośny i krwawy...
Zygmunt IV Kazimierz, z Bożej Łaski Imperator Wielu Narodów, Król Polski, Litwy, Łotwy, Finlandii, Szwecji, Norwegii, Islandii, Rusi Białej, Rusi Złotej i Rusi Nowej, pan Stepu Złotego, Stepu Białego, Czerkiesji, Czeczenii, Osetii, Dagestanu, Permu i Syberii, 11 listopada roku Pańskiego 1710, wraz ze słowami:
Oddałem się w opiekę swemu Panu i całym sercem mu zaufałem. Śmiele mogę rzec "Mam obrońcę Boga", więc jak Bóg ma mnie w opiece, tak niech ma was, bo jeżeli Bóg jest z nami , to któż jest przeciwko nam?
Wydaje z siebie ostatni oddech.



Żałoba.



Pojednanie.



Działanie.

Boże Narodzenie roku Pańskiego 1708. W te święto, tradycyjnie już, dziedzic przestaje być dziedzicem i staje się imperatorem. Maria Elżbieta Waza zostaje Imperatorem, a później Imperatorką, Wielu Narodów. Jednocześnie wpływy zwiększone ma rodzina Czartoryskich, z której mąż Marii, Kazimierz, pochodził. Ponadto zbiegają się tu dwie rodziny spokrewnione z Jagiellonami, co coraz bardziej utwierdza szlachtę w przekonaniu, że koronę imperatorską dzierżą Jagiellonowie.
W pewnym momencie do Pałacu Imperatorskiego przychodzi posłaniec. Posłaniec austriacki. Napotyka on Imperatorkę Marię. Pada przed nią na kolana i przekazuje, iż Wiedeń jest bliski upadku. Tureckie armaty zaczynają kruszyć mury habsburskie. Prosi on o pomoc. Maria się zgadza. Ogłasza przyłączenie się do wojny u boku Karola Habsburga. Na granice imperialne wyruszają dwie armie: armia Jakuba Sobieskiego, mająca wspomóc oblegany Wiedeń, oraz armia Adama Sieniawskiego, mająca zając Siedmiogród i Wołoszczyznę.
Wkracza armia Sobieskiego. Wielki obóz oblegających Wiedeń Turków Osmańskich pod przywództwem wielkiego wezyra Agi Yusufa Paszy ukazuje się hetmanowi. Następuje rozkaz: Artyleria! Rozpoczyna się ostrzał. Kule armatnie niszczą obóz, janczarzy wraz z wezyrem są zmuszeni do opuszczenia go. Nie pozostaje im nic innego, niż zebrać się na atak murów wiedeńskich.
Zbiórka.
Szyk.
Naprzód na mury.
Janczarska szarża.
14 kwietnia roku Pańskiego 1712. Jak hetman polny koronny, Koniecpolski, pokonał pod obleganą Moskwą Szwedów w roku Pańskim 1623, tak dziś hetman wielki koronny, Sobieski, pokonuje pod obleganym Wiedniem Turków.
Rozkaz: Szarża! Rusza ciężka kawaleria. Spotykają się wrogie wojska. Atak! Drugi! Trzeci...! Wojska janczarskie obracają się w pył. Wiedeń został obroniony. Aga Yusaf, mimo ucieczki z pola walki, zostaje dogoniony przez Sobieskiego i własnoręcznie przez niego zabity.
Wieść o wiktorii wiedeńskiej rozchodzi się na wszystkie strony świata. Gruzini, Wołosi, Węgrzy i Serbowie, wykończeni panowaniem tureckim, buntują się, zrzucają jarzmo Padyszacha i przyłączają się do Imperium Marii Elżbiety. Armia Adama Sieniawskiego i Franciszka Rakoczego wkracza do Budy i Pesztu. Centrum węgierskiego świata wraca pod właściwe panowanie. Gruzini z Wachtangiem Bagrationem na czele, wsparci armią ruską, wyparli Osmanów z Zachodniego Kaukazu.
Sułtan Ahmed, zniesmaczony gromadą porażek, wysyła Habsburgowi propozycję zakończenia wojny, w której Siedmiogród, Wołoszczyzna i Gruzja stają się wolne od Osmańskich wpływów, Siedmiogród zyskuje węgierskie ziemie i zwycięska strona będzie otrzymywać przez 7 lat coroczny trybut. Habsburg na tę propozycję przystaje.
12 września roku Pańskiego 1717 podpisany zostaje Pokój Budapesztański, którego warunki obowiązują od następnego roku.

Rok Pański 1730. 22 lata po objęciu tronu imperatorskiego przez Marię Elżbietę. Są to spokojne 22 lata dla Imperium. Rozbudowana autonomia pozwala na rozwój kultur, niskie podatki powodują rozwój gospodarczy, a nauka jest wspierana przez władze imperialne. Rozbudowany zostaje system sądownictwa imperialnego. Powstają systemy manufaktur. Życie w Polsce, na Litwie, Rusi, Szwecji, Finlandii, jest beztroskie nawet dla samych chłopów, którzy przez długi czas odprawiali dla swych byłych panów pańszczyznę. Życie jest piękne mówi Imperatorka...
...Lecz z drugiego końca sali dobiega głos. Niby szept, a głośny. Piękne, ale też przykre. Dziedzic korony imperatorskiej, Jan Zygmunt Czartoryski, twierdzi, iż huczne zabawy doprowadzą do moralnego upadku... Mimo iż jego głosy są wstrząsające, szlachta wstrząs rozmywa okowitą. Zabawa jednak w pewnym momencie się skończy...
6 czerwca roku Pańskiego 1732 z Bożej Łaski Imperatorka Wielu Narodów, Królowa Polski, Litwy, Łotwy, Finlandii, Szwecji, Norwegii, Islandii, Rusi Białej, Rusi Złotej i Rusi Nowej, pani Stepu Złotego, Stepu Białego, Czerkiesji, Czeczenii, Osetii, Dagestanu, Permu i Syberii, Maria Elżbieta Waza umiera. Pół roku później, w Boże Narodzenie, Jan Zygmunt przejmuje koronę i zmniejsza częstotliwość organizowania zabaw szlacheckich. Zaczyna inwestować w Armię Imperialną. Rozwija wpływy Warszawy zawierając sojusz z Leopoldem Rakoczym, królem Węgier, oraz dając protekcję Gruzji i Wołoszczyźnie. Wracają również słuchy, jakoby to Moskwa jeszcze za panowania Rurykowiczów miała przejąć dziedzictwo Cesarstwa Bizantyjskiego. Janowi świecą się oczy. Postanawia to wykorzystać w przecięciu Konstantynopola jako punktu handlowego i wojskowego oraz w wyparciu osmańskich wpływów poza Europę. W przyszłości historycy nazwą te działa Doktryną Trzeciego Rzymu.
Ludy bułgarski, serbski i grecki są podburzane przeciwko osmańskim panom dzięki imperatorskiej propagandzie. Nie podoba się to Habsburgom, bojącym się o dominację warszawską nad Bałkanami. Zgłasza on skargę papieżowi, Klemensowi XII, jakoby to Jan III Zygmunt Czartoryski podważa papieski autorytet. Papież skargę olewa, wspierając propagandę imperialną wymierzoną w tureckich innowierców. Habsburg jest bezsilny.
W roku Pańskim 1737 Jan Zygmunt ogłasza wojnę sułtanowi osmańskiemu, Mahmudowi I. Wojska Imperialne bez trudu pokonują bezsilnych janczarów. Hetman wielki, Józef Potocki, dociera pod mury Stambułu w 4 miesiące. Miasto, po kolejnych 4 miesiącach oblężenia, wyczerpane pada. Ludność turecka zostaje wzięta w niewolę. Wojsko przekracza Bosfor i go kontroluje. Mahmud zgadza się na haniebną utratę władzy nad Bałkanami. Wojna się kończy, Grecy, Serbowie i Bułgarzy, po wielu latach pod osmańskim butem, wchodzą w czartoryską orbitę wpływów.
Po wojnie biskup warmiński i brat Imperatora, Kazimierz, wysyła do papieża Benedykta XIV prośbę o zorganizowanie soboru, by zatrzeć różnice między wschodnimi chrześcijanami, a zachodnimi. Papież się nie zgadza. Boi się o utratę swych wpływów. W związku z tym Imperator ogłasza się głową kościoła unickiego, a następnie te stanowisko przekazuje swemu bratu, czyniąc z niego Patriarchę Konstantynopola. Część historyków nazwie to drugą schizmą wschodnią.

Rok Pański 1745. Jan Zygmunt zaczyna ekspansję imperialną na innych kontynentach. Podbija chanaty w pobliżu rzek Amu-daria i Syr-daria oraz tworzy na tychże terenach Step Wielki - teren autonomicznie równy Stepowi Złotemu i Białemu. Postępuje podbój Zachodniej Afryki, Madagaskaru oraz Indii. Dokonywane są próby utrzymania kolonii w Południowej Afryce, lecz na próżno - zostaje ona podporządkowana Brytyjczykom.
Po przyznaniu stanowiska patriarchy, Kazimierz Czartoryski, który zmienił imię na Konstanty w związku z nowym statusem społecznym, brat Imperatora ogłasza misje pojednawcze - polscy misjonarze posyłani są na ziemie heretyckie, głównie do Niemiec, na Węgry i Bałkany, i nawracają ludzi na wiarę unicką, co w większości przypadków przynosi efekty w postaci wielu nowych wiernych, a także w postaci wściekłego papieża Benedykta XIV, który rzuca klątwę na Konstantego I. Patriarcha odwzajemnia klątwę papieską, po czym 3 dni później biskup Rzymu umiera. 2 miesiące później papieżem wybrany zostaje Klemens XIII, który natychmiastowo anuluje klątwę nałożoną na patriarchę Konstantego, by nie podzielić losu poprzednika. Zaczyna on również z przewodniczącym unitów rozmawiać na temat pojednania katolicyzmu i unicyzmu. Proponują powolne reformy w dogmatach i liturgii, które jednak nie zostaną przelane na papier.

Rok Pański 1754. Jan III Zygmunt Czartoryski umiera. Koronę imperatorską przejmuje jego syn, Krzysztof. Dalej podtrzymuje on politykę ojca o ograniczonych zabawach szlacheckich, lecz nie o ekspansji wpływów. Skupia się na rozwoju kultury, gospodarki i nauki. Rozbudowuje system dróg, usprawniając tym samym handel. Wprowadza również jednostki administracyjno-przywilejowe. Kolejno:
-Wieś
--Wieś Książęca
---Wieś Królewska
+-Miasto
+--Miasto Książęce
+---Miasto Królewskie
+----Miasto Imperialne
Za jego rządów tereny Polski, Litwy, Łotwy i Rusi zaczynają być nazywane Zieloną Wyspą Europy, zważywszy na rozwój gospodarczy tam panujący. Wiele rodzin pańszczyźnianych z Europy Zachodniej postanawia wyemigrować do Imperium. Możnowładcom się to nie podoba. Wprowadzana jest kara za próbę odejścia chłopa od swego pana. Niewolnictwo kolonialne zaczyna różnić się od pańszczyzny jedynie kolorem skóry niewolników. Chłopi są mordowani, dochodzi do krwawych buntów, krwawo tłumionych. Szczególnie w Francji. Zabawy szlacheckie i pańszczyźniany but doprowadzi do pogorszenia się sytuacji tej monarchii w przyszłości.
Tymczasem w Ameryce Północnej dochodzi do przełomu - przeciwko panom brytyjskim buntuje się kolonia Massachusetts, do której dołącza się 12 pozostałych. 4 lipca roku Pańskiego 1776 podpisana została deklaracja niepodległości tychże 13 kolonii i złączenia ich w federację nazwaną Stanami Zjednoczonymi. Monarcha francuski, Ludwik XVI Burbon, postanawia wesprzeć kolonialnych rebeliantów przeciwko Anglii, natomiast Józef II Habsburg wspiera Anglików przeciwko Francuzom. Imperator Krzysztof, mimo wykazywania zainteresowania konfliktem, nie miesza się w niego. W konflikt natomiast miesza się białoruski szlachcic, Tadeusz Kościuszko, który chcąc zyskać na doświadczeniu wojskowym wybiera się na tymczasową emigrację, by wspomóc armię Jerzego Waszyngtona. Szlachta imperialna sprzedaje walczącym w Ameryce Północnej broń - zarówno Brytyjczykom, jak i Trzynastu Koloniom. Finalnie rebelianci wygrywają.
Imperator Krzysztof I i jego otoczenie zostaje zainspirowane pomysłem utworzenia ustawy, która będzie najwyższym aktem prawnym w państwie, tzw. konstytucji. Szlachta nie jest jednak co do tego przedsięwzięcia przekonana. Nie udaje się też prokonstytucjonalistom do tego przekonać.
Z Bożej Łaski Imperator Wielu Narodów, Król Polski, Litwy, Łotwy, Finlandii, Szwecji, Norwegii, Islandii, Rusi Białej, Rusi Złotej i Rusi Nowej, pan Stepu Złotego, Stepu Białego, Stepu Wielkiego, Czerkiesji, Czeczenii, Osetii, Dagestanu, Permu i Syberii, Krzysztof I Czartoryski, umiera 3 marca roku Pańskiego 1787.

Boże Narodzenie roku Pańskiego 1787. Syn Krzysztofa Czartoryskiego, Kazimierz, zostaje koronowany na imperatora. Tym samym po wielu miesiącach odradza się kwestia konstytucji. Stronnictwo prokonstytucyjne twierdzi, iż najwyższy akt prawny pozwoliłby utrwalić równy rozkład władzy między imperatora i Sejm oraz ulepszyć funkcjonowanie państwowych instytucji, w tym zreformowanego przez prababkę Kazimierza sądownictwo. Szlachta boi się jednak o utratę wpływów. Trwają rozmowy.
Tymczasem w Francji, targanej intrygami szlacheckimi i wysokimi podatkami nałożonymi na niższe stany, rozpoczynają się reformy, które jednak nie czynią polepszenia sytuacji, a pogorszenie jej. Chłopstwo i mieszczaństwo, wykończone poddaństwem i podatkami, wywołuje bunt. Masy chłopsko-mieszczańskie oblegają parlament. Wojsko jest podzielone - jedni dołączają do strony zbuntowanej, drudzy pozostają lojalni królowi. Dochodzi do potyczek. Siły buntowników zyskują na sile, aż w pewnym momencie część możnowładców dostaje się w ręce chłopskie. Wyprowadzona zostaje przed parlament gilotyna. Padają na ziemie władcze głowy.
NASTAJE REWOLUCJA.
Obraz ten jest wstrząsający. Kazimierz postanawia to wykorzystać w propagandzie prokonstytucyjnej, głosząc:
Jeżeli nie dojdzie do mądrych reform, dojdzie do pogromu na wzór francuskiego!
Szlachta się przeraża. Część z nich przekonuje się do wprowadzenia konstytucji, aż w końcu Sejm zgadza się na te przedsięwzięcie.
3 maja roku Pańskiego 1795, Kazimierz V Czartoryski, w towarzystwie swego najbliższego otoczenia oraz Sejmu, podpisuje akt uchwalenia Konstytucji Imperium Narodu Polskiego, Litewskiego, Łotewskiego, Finlandzkiego, Szwedzkiego, Norweskiego, Islandzkiego, Białoruskiego, Złotoruskiego, Noworuskiego, Stepu Złotego, Stepu Białego, Stepu Wielkiego, Czerkiesji, Czeczenii, Osetii, Dagestanu, Permu i Syberii, nazwaną w przyszłości Konstytucją Trzeciego Maja.

W drugim poście będziecie mieli drugą część tego, więc cóż...
submitted by MiPiSad to u/MiPiSad [link] [comments]


Sztokholm. Miasto, które tętni ciszą. PREMIERA SZTOKHOLM w (niecałe) 3 dni  VLOG ETAP 2 - Litwa, Łotwa, Estonia, Finlandia, Szwecja ... Dzień dobry SZWECJA! / Good morning Sweden! Stolica Norwegii Oslo wycieczka Norway Fiordy Hymn Szwecji - Anthem of Sweden (SE/PL Słowa) - YouTube

Szwecja jako światowa stolica gwałtu. Cztery zgłoszenia w ...

  1. Sztokholm. Miasto, które tętni ciszą. PREMIERA
  2. SZTOKHOLM w (niecałe) 3 dni VLOG
  3. ETAP 2 - Litwa, Łotwa, Estonia, Finlandia, Szwecja ...
  4. Dzień dobry SZWECJA! / Good morning Sweden!
  5. Stolica Norwegii Oslo wycieczka Norway Fiordy
  6. Hymn Szwecji - Anthem of Sweden (SE/PL Słowa) - YouTube
  7. Sztokholm, miasto uwodziciel

wioski koŚcielne w szwecji - van life vlog #48 by podróżovanie. 18:51. norwegia - nasze pierwsze wraŻenia - van life vlog #49 ... sztokholm - stolica szwecji - van life vlog #55 by ... SZTOKHOLM - STOLICA SZWECJI - VAN LIFE VLOG #55 - Duration: 20:38. PodróżoVanie Recommended for you. 20:38. SWEDEN Know Before You Go Little Grey Box - Duration: 11:32. Jeśli uwielbiacie Skandynawię, a konkretnie Szwecję, a jeszcze konkretniej Sztokholm, to tej książki nie możecie przeoczyć. Sama autorka mówi, że stolica Szwecji to sprytny uwodziciel. Dzień wcześniej lot z Warszawy do Szwecji został odwołany, przez co moja wycieczka trwała tylko niecałe trzy dni. ... SZTOKHOLM - STOLICA SZWECJI - VAN LIFE VLOG #55 - Duration: 20:38 ... Stolica Norwegii Oslo wycieczka Norway Fiordy Lillehammer, droga troli, ... Danii, Szwecji, Finlandii. Organizujemy również wyjazdy do Parków Rozrywki takich jak Heide-Park, Hansa-Park ... Północy, prastara - Du gamla, du fria --- Szwecja jest krajem, który ma dwa hymny: królewski i narodowy. Słowa pierwszego z nich- Kungssången napisał Carl Vi... Chcesz wspomóc kanał? Kup moje książki lub kurs filmowo-montażowy Kurs https://www.kursfilmowaniaimontazu.pl/ Zarabianie na podróżach https://bit.ly/2B...